Na 3 weken vakantie aan de Elbe keerde ik zaterdag 10 juli terug. Drie weken mocht ik me van mijn vrouw niet met steenuilen bezig houden (geen verslagen schrijven b.v.). Zondagochtend was het direct al weer raak: een telefoontje van dhr. De Vries van het vogelasiel te Hoogeveen. Hij had al 3 weken een steenuil onderdak geboden, die nodig terug moest naar een geschikt gebied. Daar werk ik dan graag aan mee.

Wat was er gebeurd omstreeks 20 juni? Kort daarvoor was dhr. De Vries naar Finland afgereisd en plots hoorde zijn vrouw ’s nachts omstreeks half 2 de hond blaffen: volk aan de deur. Toen ze ging kijken (wel wat angstig uiteraard) stonden er 4 agenten aan de deur. Ze hadden een steenuiltje bij zich; of dat opgenomen kon worden. Ze hadden een uur daarvoor een auto zien rijden met iets vreemds aan de voorzijde. De bestuurder werd naar de kant gedirigeerd. Wat bleek? In de grill zat een uiltje vastgeklemd, dat uit zijn benarde positie werd bevrijd. Het beest was geringd, dus mogelijk kon ik zien waar hij/zij vandaan kwam. Aangekomen in Hoogeveen zag ik direct dat het een volgroeid jong was en het nummer vertelde me, dat het jong door mij geringd was in Eemster (Dwingeloo) op ca. 25 km van Hoogeveen.

Ik direct met de uil naar Eemster. De hulpvaardige en betrokken bewoner had wel een ladder bij huis. Toen ik in de kast keek, zag ik tot mijn genoegen dat de beide broers/zussen nog aanwezig waren. Ik heb ze gezegd: “Hier is je vermiste familielid weer terug, vlieg straks samen maar uit.” Hopelijk krijgen we de hoofdrolspeler de komende jaren nog eens in handen.”

Fred van Vemden