Vliegdennen halen het voorjaar niet.

               

Zaterdag 6 maart 2010 hebben twaalf kinderen en ruim tien vrijwilligers de vliegdennen in het Oosterzand een kopje kleiner gemaakt. In dit mooie natuurgebied heb je verschillende natuurvormen o.a. heidevelden, bos, vennen en kleine zandverstuivingen. Maar de grootste soort zijn de bomen en de vliegdennen in het bijzonder. Die willen het in de natuur altijd winnen van de dop- en struikheide. Daarom gaan we de natuur een handje helpen. Eén keer in het jaar gaat de jeugd van Uffelte en Havelte op pad. Onderleiding van Fred van Vemden wordt er eerst gefietst naar de plek waar het moet gebeuren. Dan moeten we altijd even wachten op Pieter Postumus van het Drentse Landschap. Hij zorgt voor scharen en zagen. Een setje handschoenen en de EHBO koffer maken het geheel compleet. Dus de hei op, nog even een korte uitleg hoe het precies moet (laag knippen of zagen). Daar wordt het verschil van dop- en struikheide duidelijk gemaakt en een paar minuten later hoor en zie je de bomen vallen. Het lijken wel rijpe appelen.

We werken flink en voor dat je het weet is het 10.00 uur koffie tijd. Een warm bakje van Janny gaat er wel in. Want het is net boven het vriespunt en er staat een sterke Noordoosten wind. Dus flink aan de slag in de luwte en alle bomen worden verzameld en onder een der bomen gelegd. Dat is volgens Femmie voor de humes, maar de andere deskundigen betwijfelen dat. We moeten de bomen toch  kwijt. Gewoon een mooie plek voor de ringslang om te overwinteren en zijn jongen groot te laten worden. Om 12.00 uur wordt er voor het einde geblazen en is het wachten op Ruud Molenkamp van De Roskam. Heerlijk die patatten en de snert. Kan niet beter en meestal is er nog wat over voor een tweede en zelfs derde ronde. Moe maar voldaan fietsen we met de wind in de rug naar Uffelte. We hebben pakweg 200 vierkante meter ontdaan van de vliegdennen in het terrein van Defensie. Maar voor volgend jaar staat er nog genoeg. Dus als u dit leest, ga gezellig mee en help de heide een handje om te overleven.

 Ruud.